Ανεμόμυλλοι Μελίας
Το χωριό κατοικούνταν από Βούλγαρους. Το 1923 – 1924 εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη. Το 1949 ήρθαν και Σαρακατσάνοι. Στο χωριό μπορεί να δει κανείς τους ανεμόμυλους οι οποίοι ανήκουν στη προβιομηχανική εποχή και λειτούργησαν ως την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1925. Από τους έξι συνολικά ανεμόμυλους οι τέσσερις έχουν αναστηλωθεί. Με τη φροντίδα του Δήμου Φερών εντάχθηκαν στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα INTERREG και το 1998 - 2000 αποπερατώθηκε η επισκευή τους.
Αρδάνιο
Βρίσκεται 6 χλμ. βόρεια των Φερών, πάνω στην παλιά Εθνική αρτηρία. Πληθυσμός 450 κάτοικοι, πρόσφυγες απ’ την Ανατολική και Βόρεια Θράκη. Οι ανατολικοθρακιώτες προέρχονται απ’ το χωριό Ροδώνη, που κατά παράφραση ονομάστηκε Αρδάνιο. Λαϊκό πανηγύρι γίνεται την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα προς τιμή της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής. Η εκκλησία φέρει το όνομα του Κωνσταντίνου και της Ελένης. Ο οικισμός έχει δραστήριο σύλλογο γυναικών και αθλητική ομάδα, που διακρίνεται στα τοπικά πρωταθλήματα.
ΙΤΕΑ
Πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη οι κάτοικοι του, που σήμερα είναι μόλις εκατό.
Βρυσούλα
Παλιά το χωριό λεγόταν Τσέσμετζικ (μικρή βρύση). Όταν ήρθαν οι Έλληνες το 1923-1924 από την γειτονική Τουρκία στο χωριό υπήρχαν 20 πηγάδια από τα οποία αξιοποιήθηκε μόνο το ένα και έγινε βρύση.
Σήμερα κατοικούν 80 οικογένειες και ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Γεμιστή
Γκεμιτζικιόι είναι το τούρκικο όνομα του χωριού και σήμαινε χωριό γεμάτο πλοία. Αυτό δηλώνει λιμάνι είτε ποταμόπλοιων, αφού ο Έβρος ήταν πλωτός, είτε θάλασσας, αφού υπάρχουν ενδείξεις ότι η θάλασσα έφτανε ως εδώ. Κατοικήθηκε από Έλληνες που ήρθαν από τα απέναντι χωριά. Οι κάτοικοι, εκτός από την γεωργία, ασχολούνται εντατικά και με τη μελισσοκομία.
Καβησός
Βρίσκεται 2 χλμ. βορειοδυτικά των Φερών. Οι 400 περίπου κάτοικοι είναι πρόσφυγες του Πόντου, της Ανατολικής και Βόρειας Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία). Το όνομα προέρχεται από την Ομηρική Καβησό (Ιλιάδα Ν.363). Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό. Κοντά στο χωριό υπάρχουν δύο παρεκκλήσια, του Αγίου Αθανασίου και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που η λαϊκή πίστη θέλει να γίνονται θαύματα. Πολιτιστικό γεγονός το λαϊκό πανηγύρι στις 15 Αυγούστου, όπου παλαιότερα συνέρεαν χιλιάδες επισκέπτες και τελούνταν μουσικοί διαγωνισμοί με λαϊκές ορχήστρες.
Καμπαναριό Αγ.Δημητρίου Δορίσκος
Απέχει από τις Φέρες 5 χιλιόμετρα και από την Αλεξανδρούπολη 22 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο που κατηφορίζει απότομα για να ενωθεί με την εύφορη κοιλάδα του ποταμού Έβρου. Σε αυτό το σημείο ήρθαν και κατοίκησαν οι πρώτοι Θρακοέλληνες και δημιούργησαν έναν οικισμό που σιγά - σιγά εξελίχθηκε σε μία πλούσια πόλη την οποία προστάτευε ένα μεγάλο πανίσχυρο τείχος.
Κήποι
Είναι το τελευταίο χωριό πριν το τελωνείο. Εδώ βρίσκεται η μεγάλη γέφυρα με 800μ. μήκος, η ανατολική πύλη της Ευρώπης, η οποία συνδέει την Ελλάδα και την Τουρκία.
ΚΟΙΛΑ
Τα Κοίλα, δυστυχώς, δε κατοικούνται πια. Κάποτε ζούσαν μαζί πρόσφυγες από τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη και Σαρακατσάνοι.
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
Βρίσκεται 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Φερών, πάνω από τον άξονα προς την Αλεξανδρούπολη. Κάτοικοι 306, πρόσφυγες Θρακιώτες και Σαρακατσάνοι. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Λαϊκό πανηγύρι το Δεκαπενταύγουστο.
